Kapitein van mijn Geluk

Het échte cadeau kwam vandaag 🙏.
Maar voordat ik daarover vertel, eerst terug naar gisteren. We zeilden de dag uit onder optimale omstandigheden. De countercurrent maakte eindelijk plaats voor een neutrale stroming en we zagen onze snelheid oplopen. Met vol tuig sneden we door de steeds langer wordende deining. Een genot op zich!

De verwachting is dat we gedurende de nacht de motor weer aan moeten zetten; hij zal naar verwachting een etmaal moeten draaien. Tijdens mijn eerste slaap word ik kort wakker van het starten van de motor, en dan zak ik in een diepe slaap. Voor even, tot Leon me wekt voor mijn wacht. De nachten zijn kraakhelder, met nauwelijks wolken. De maan komt steeds iets later op, recht uit het water, en de zee is magisch verlicht met zilveren glinsteringen. Ik luister naar de podcast van de KNRM: indrukwekkende verhalen die me af en toe een rilling bezorgen.

Als ik rond zes uur wakker word, ligt Bent nog naast me. Hij slaapt tijdens oversteken naast Leon en mij, aan de andere kant van het slingerzeiltje. Normaal gesproken zitten Bent en Bruis rond dit tijdstip al buiten bij Leon in de kuip, de vroege vogels.
“Lig je nog in bed?”, vraag ik verbaasd.
“Bruis praat nog tien keer zoveel als normaal, mama, dus ik ben maar weer in bed gaan liggen.”
Bruis, onze kletsmajoor, praatjesmaker, lulhannes. Hij kletst je de oren van het hoofd! En als pre-puberende grote broer is dat soms héél irritant.

Als ik opsta, waarschuwt ook Leon me: “Bruis zit op de praatstoel.”
“Ik had het al begrepen, ja.”
Praatjes over Minecraft, over Reusland (zijn eigen bedenksel), Sinterklaaswensen en meer. Het is een koekje van eigen deeg, want ook ík kon vroeger mijn mond niet houden. Het theewater staat op en Leon duikt zijn bed in. Ik stap met een thee in de kuip en kijk om me heen naar een lieflijk, glooiend blauw tapijt onder een strakblauwe hemel. De motor bromt zijn uurtjes en we maken goede voortgang nu we langzaam stroom mee krijgen. Het belooft een mooie dag te worden.

Dat ik op een van de laatste vaardagen van deze hele Pacific Ocean — die ons inmiddels al zo’n negenduizend zeemijlen draagt — nog iets nieuws mag aanschouwen, maakt me klein en dankbaar. Geen zuchtje wind, geen wolkje aan de lucht. Rondom me zie ik een spiegelgladde zee die in één streep overgaat in een heiig witte lucht, met daarboven een lichtblauwe deken. Omringd door mijn lievelingskleur blauw — de kleur die ik ook draag als naam — in tinten van diepzee en lucht. Weer andere tinten dan wanneer we voor anker liggen bij een rif of een wit strand. Alsof we zijn opgenomen in het niets, zwevend in het oneindige.

De jongens amuseren zich vandaag top! Bruis maakt een bouwtekening van een robot en samen bouwen ze hem na. We zoeken onze schelpenvoorraad uit en offeren alle dubbele schelpen terug aan de zee. We bedanken koning Neptunus voor het plezier dat we hebben beleefd aan het zoeken ernaar en voor de veilige mijlen die hij ons schonk.

We lunchen bokworst met wraps; we moeten onze vleesvoorraad opeten voordat we aankomen in Australië. Ik ledig onze rijst- en meelvoorraad in het water en neem nogmaals de kastjes uit. Als ze in Australië ook maar één mier vinden, moet de boot in quarantaine. De biosecurity officer zal met een zaklamp door de boot kruipen, op zoek naar alles wat krioelt. Nou hebben we daar nagenoeg niets van aan boord, maar er is altijd wel een fruitvliegje of piepklein kruipseltje te ontdekken in de voorraadvakken. Tenslotte tanken we de dieseltank af vanuit onze jerrycans; die zit weer vol, en we hebben zelfs iets minder verbruikt dan gedacht. Dat betekent dat we Bundaberg sowieso gaan halen, ook als de wind niet terugkeert.

Geduldig wacht ik op de wind. Zodra we door het hogedrukgebied heen zijn, zal hij vanuit het westnoordwesten terugkomen, waar hij eerder uit het zuiden kwam. De windmeter draait inmiddels door de west heen. Nog heel even wachten…

Positie: 23.22.190 Z en 156.49.175 O

Afgelegd: 136 mijl 

Totaal afgelegd: 516 mijl 

Mijlen tot bestemming: 283

• ‘Brissie’, een miljoenenstad als achtertuin
• Door het oog van de naald en een antwoord op de meest gestelde vraag
• Memoires of a Pacific Ocean Crossing: over de finish
• Memoires of a Pacific Ocean Crossing: op weg naar de finish – dag 5
• Memoires of a Pacific Ocean Crossing: op weg naar de finish – dag 4