Na een rustige nacht begon de dag overgoten met zon. De dans van het passaatzeilen duurde al onverminderd twee etmalen. Een genot om over naar huis te schrijven 😉. Maar de windstilte van de doldrums, of de zogeheten ITCZ zone, laat ons niet zonder slag of stoot gaan. Zondag en maandag zakt deze zone zuidwaarts, helemaal tot 9 graden zuiderbreedte. Dat gaat gepaard met onweer en instabiel weer. Code rood op zee zeg maar. Hoe dat er precies uitziet, weet je pas als je erin zit, maar we vermijden het liever in zijn geheel. Gelukkig hebben we sinds vertrek mooi zuid gemaakt en zitten we inmiddels op 9 graden en 15 minuten zuid. We hebben onze koers een fractie meer westwaarts verlegd, maar blijven afzakken tot 09.30 zuiderbreedte om de ellende hopelijk te omzeilen.
De zee is vandaag weer wat rustiger en dat maakt het leven aan boord comfortabeler. De jongens gamen en bouwen daarna verder aan het piratenhuis van Lego. Het kost me nog steeds moeite in de kombuis onder helling eten te bereiden. Ik word alle kanten op gegooid en bij elke aankomende schuiver roept Leon naar binnen: ‘Houd je vast!’ Na het bakken van pannenkoeken, tot grote vreugde van de jongens, ben ik doodmoe en duik een uur mijn bed in.
In de middag zien we een wolkendek vanaf de horizon langzaam onze kant op trekken totdat de zon einde middag definitief wordt toegedekt. Is dat een voorbode voor wat komen gaat? Het is direct een paar graden koeler, zeker met de wind die van achter in de kuip waait. Ook de wind trekt aan naar 18 knopen. Ik trek een vest aan. Sinds enkele dagen zit in ‘s nachts ook met lange kleding aan in de kuip. Het is een aangename verandering waar ik na 9 maanden zweetweer wel naar uitgekeken heb. Frans-Polynesië heeft een aangenamer klimaat dan de plakkerige Carieb.
Leon gooit voor het eerst de hengel uit. Binnen een half uur hebben we een yellowfin tonijn van miniformaat aan de haak. We gooien het dier terug in de zee zodat hij verder kan groeien. Dat wakkert bij Bruis een gedachte aan: “Mama, weet je wat leuk zou zijn. Dat als ik later zelf een oceaanreis maak, ik diezelfde tonijn vang. Maar dan is hij veel groter.” Die kleine kapitein heeft het zeilvirus te pakken en nu al grootse plannen.
We hebben een nieuw vast onderdeel van de avondroutine. Na het eten gaan de jongens ook vandaag weer stoeien. Er wordt zelfs meerdere levels zwaardgevochten op het achterdek. Sinds papa gekneusde ribben heeft, is het de eer aan mama om de schurk te spelen. Het is fijn te zien dat de jongens aan boord van deze kermisattractie hun draai vinden. Want een kermis is het wel.
Positie 09.15.450Z en 102.19.260W
Dagafstand: 153,5
Totaal afgelegde afstand: 910,5 mijl
Koers is 250 graden en snelheid 6,2 knopen gemiddeld. We hebben de tijd een uur terug gezet naar UTC -7.
- ‘Brissie’, een miljoenenstad als achtertuin
- Door het oog van de naald en een antwoord op de meest gestelde vraag
- Memoires of a Pacific Ocean Crossing: over de finish
- Memoires of a Pacific Ocean Crossing: op weg naar de finish – dag 5
- Memoires of a Pacific Ocean Crossing: op weg naar de finish – dag 4
Kapitein van mijn Geluk 