“Mama, Bent is jarig!”, fluistert Bruis opgetogen aan mijn hoofdeind. Ik ontwaak uit mijn korte slaap en moet me even oriënteren. Het is nog erg donker; doordat we westwaarts varen moeten we de tijd inmiddels een uur terugzetten en dat hebben we nog niet gedaan. Bruis wacht ongeduldig tot ik opsta. Ik weet niet wie enthousiaster is over deze feestdag: Bent of Bruis?
Even later zitten we met zonsopkomst met z’n viertjes in de kuip. Eerst zingen wij, dan wordt Bent getrakteerd op een pianospel en carnavalskraker van de familie Blauw en daarna nog een feestvideo van opa en oma uit Geleen. De stemming zit er meteen goed in. We ontbijten cake met slagroom en sprinkles.
Dolfijnen voor de boeg! Vanaf het voordek bekijken we de show. Een spektakel van duiken, twisten en springen om telkens weer ademloos naar te kijken.
Maar het hoogtepunt van de ochtend is dan toch Bents cadeau: de Lego-spaceshuttle. Bent opent de doos en begint direct met bouwen. Dat is wat hij het liefste doet. Wat wordt deze jongen groot en wat zijn we trots op hem. De manier waarop hij zich ontwikkelt, mede geholpen door deze reis. Hij kruipt steeds verder uit zijn schulp, krijgt humor en geeft veel liefde aan zijn broertje en ons. Hij ondergaat deze reis met enthousiasme en is in alles wat we beleven oprecht geïnteresseerd.
Leon duikt nog even zijn bed in om een uurtje slaap te pakken. Ik houd wacht en voel een vleugje wind. Als de windmeter steady 5 knopen wind geeft, zet ik zeil. Afgelopen nacht hebben we op de motor door de doldrums gevaren. Een bijzondere beleving. Alsof we zweefden in het oneindige met duizenden prikkende sterren boven en onder ons. Door de reflectie in de spiegelgladde zee werden hemel en oceaan één.
Nu de wind aangaat, verstoren de windgolfjes de glooiende oceaan. Maar zeilen is wat we het liefste doen, dus we zijn blij dat de motor uitkan. Waar de wind eerst nog veranderlijk is, zet hij zich aan het eind van de ochtend in de hoek waar wij naartoe moeten. In tegenstelling tot de afgelopen twee dagen, krijgen we een pittige zeildag: opkruisen op de oceaan tegen 15-20 knopen wind en golven op de kop. Het is bewolkt en zwarte buien hangen om ons heen. Ze trekken gelukkig langs ons weg.
Bent heeft zijn spaceshuttle inmiddels af en speelt met Leon en Bruis in de kuip. Met deze koers ligt de boot schuin op één kant en bokt over de golven. Dat beperkt de activiteiten aan boord. Geen uitbundig feest, maar film met popcorn.
Gedurende de dag komen er steeds meer berichten binnen voor Bent. Grappige foto’s, ingezongen liedjes, video’s en tekstberichten van vrienden, familie en volgers van onze avonturen. Zó lief en attent om Bent en masse te feliciteren 🙏! De berichten maakten deze gekke zeeverjaardag heel speciaal. Van de berichtjes van zijn vriendjes werd hij heel gelukkig.
De boot doet het goed onder de omstandigheden. Het is weer een mooie test om onze boot verder te leren kennen. Met de kotterfok en gereefd grootzeil ligt ze relatief rustig in het water. De windvaanstand van de stuurautomaat houdt ons op koers en zorgt dat we met de windshifts meedraaien. Zeiltechnisch was het een goede dag. Maar ik ben benieuwd hoeveel water ik morgen uit de bilge kan halen…
De tocht naar Galapagos doet tot dusverre haar reputatie eer aan: wind uit alle hoeken evenals windstiltes. Ook de stroming speelt een grote rol in deze tocht; tot nu toe kregen we bijna eenderde van de afgelegde afstand cadeau. Toch zit het venijn hem zoals vaak in de staart. Hoe lang zal de wind op de kop blijven? En wat doet de stroming de komende dagen? De weerkaarten lijken iets accurater te worden, maar het blijft lastig om te voorspellen wanneer we aankomen. Vooralsnog denk ik vrijdag.
Positie: 01.34.860N 086.58.455W
Afstand afgelegd naar doel: 105 mijl
Afstand te gaan: 253 mijl
Totale motoruren: 26 uur
- ‘Brissie’, een miljoenenstad als achtertuin
- Door het oog van de naald en een antwoord op de meest gestelde vraag
- Memoires of a Pacific Ocean Crossing: over de finish
- Memoires of a Pacific Ocean Crossing: op weg naar de finish – dag 5
- Memoires of a Pacific Ocean Crossing: op weg naar de finish – dag 4
Kapitein van mijn Geluk 