Terwijl Bent zijn klasgenootjes gisteren begonnen met het nieuwe schooljaar, wachten wij nog steeds op de schoolboeken. Dat vindt Bent helemaal niet erg. Want, zo zegt hij: “Als we school gaan doen, kan ik niet meer de hele dag Legoen.”
Van verveling aan boord is dan ook (nog) zeker geen sprake. Soms willen de jongens de boot niet af, en spelen ze de hele dag ‘rundum haus’. Dat betekent natuurlijk ook zwemmen rondom de boot en met de sup ‘overstag’ (zie filmpje).
De eerste keer achter de boot zwemmen in het diepe vond Bent wel spannend. Met zijn flippers en duikbril op ging hij vanaf het zwemplateau via het trapje het water in. Bij de eerste blik onder water wist hij niet hoe snel hij eruit moest klimmen. “Het lijkt oneindig diep”, riep hij 
. Het water is hier een meter of 6 diep en je kunt de bodem inderdaad niet zien. Na een dag of wat is de koudwatervrees geweken en wordt er enthousiast gespetterd. De zwemlessen van Bruis hebben zijn vruchten afgeworpen. Achter de boot zwemt hij nog wel met een vestje met drijfvermogen, maar hij heeft een goede slag en kan prima zelfstandig zwemmen. Dat geeft ons ook rust.
We zijn ook begonnen met hiken met de jongens. We hebben nu drie ochtendwandelingen gehad en morgen staat de volgende op de planning. Ze vinden het heel leuk!
Ons nieuwe leven bestaat naast veel quality time samen en uitstapjes op Curaçao ook voor een groot deel uit ‘taakjes’. Handwasjes doen, afwassen, boodschappen doen, boot ontdoen van zout, klussen aan de boot en dergelijken. Daar zijn we iedere dag best wat uurtjes mee zoet. Bruis vindt het leuk om te helpen wassen. “Laat mij dat maar doen, dan wordt het extra schoon”, meent hij.
Die hulp bij de was is welkom, want we zweten ons hier ‘de pleuris’ dus de schone shirtjes vliegen de kast uit. Het is dan ook heerlijk om in de airco van de supermarkt boodschappen te doen. Dat doen we meestal op een rustig moment op de dag zodat de jongens lekker door de gangpaden kunnen rennen. Dan zijn ze weer wat energie kwijt. Ze hebben op Curaçao een mooi buitenspeelpark met skatebaan, maar wij vinden dat in de hitte niet te doen 
. Dus dan maar de supermarkt .
Wat ik niet had zien aankomen was dat de kinderen relatief snel ziektes hier oppikken. Ik de eerste vier weken van deze reis hebben de jongens al krentenbaard gehad, Bent heeft een ontstoken wond aan zijn been door een bacterie en Bruis een steenpuist op zijn hoofd. Kortom, we gaan van bult naar bult. Inmiddels zijn we een antibioticakuur gestart voor beide jongens en hopen we de bacterie gauw te kielhalen 
. En tot die tijd even niet zwemmen.
Gelukkig komen vandaag de spullen uit Nederland eindelijk aan. Die zijn per vrachtschip hierheen gekomen en zijn van deur tot deur straks 4 maanden onderweg geweest 
. Eindelijk komt de technische Lego en de Kapla 
. De jongens kunnen niet wachten!! En de schoolboeken dus… Dat betekent dan ook dat school hier weldra van start kan gaan. Ik ben heel benieuwd hoe dat zal gaan verlopen.
Maar voor nu genieten we nog even van een soort van vakantie.
Kapitein van mijn Geluk 